Historie van de onbelaste kilometervergoeding

Waarom is de onbelaste kilometervergoeding zo laag gebleven?

Veel zakelijke rijders vragen het zich af. De vergoeding voelt al jaren achterhaald, en de geschiedenis laat duidelijk zien waarom. Hieronder lees je de volledige ontwikkeling van de onbelaste kilometervergoeding — van gulden­tijden tot nu.

Van guldencent naar eurocenten (1985–2003)

De discussie over een eerlijke kilometervergoeding is niet nieuw. In 1985 bedroeg de onbelaste kilometervergoeding nog 60 guldencent. Dat was toen een logische afspiegeling van de gemiddelde autokosten: brandstof, onderhoud, verzekering en afschrijving.

Met de invoering van de euro werd dit bedrag omgerekend naar € 0,27 (vanaf 2003). Deze omzetting was niet bedoeld als verhoging of verlaging, maar puur een euro‑equivalent van het oorspronkelijke guldenbedrag.

De neerwaartse trend: verlagingen in 2004 en 2006

Ondanks stijgende autokosten, brandstofprijzen en hogere lasten voor automobilisten, werd de vergoeding in de jaren daarna juist verlaagd:

• 2004: verlaging naar € 0,18
• 1 januari 2006: vastgesteld op € 0,19

Dit bedrag bleef vervolgens jarenlang onaangeroerd. Terwijl vrijwel alle autokosten omhoog gingen, bleef de vergoeding stilstaan — en ontstond een groeiende kloof tussen werkelijke kosten en fiscale regels.

2012: plannen om de vergoeding te schrappen

In 2012 werd zelfs besproken om de onbelaste kilometervergoeding helemaal te laten verdwijnen. De vergoeding zou mogelijk moeten opgaan in de Werkkostenregeling, wat voor veel werknemers had betekend dat zij geen vaste, onbelaste kilometervergoeding meer zouden ontvangen.

Ook lagen er voorstellen om de vergoeding nog verder te verlagen naar € 0,12 of € 0,13 per kilometer. Deze plannen haalden de eindstreep gelukkig niet, maar ze onderstrepen wel hoe kwetsbaar en politiek beïnvloedbaar de regeling is.

Waarom deze geschiedenis belangrijk is

De ontwikkeling van de onbelaste kilometervergoeding laat zien:

• dat de vergoeding structureel achterloopt op de daadwerkelijke autokosten;
• dat er in het verleden herhaaldelijk is gesproken over verlagingen in plaats van verhogingen;
• dat de regeling niet automatisch meebeweegt met kostenstijgingen, zoals brandstofprijzen en onderhoud;
• dat de discussie over de hoogte van de vergoeding al decennialang speelt.

Voor berijders van zakelijke auto’s en werknemers die hun kilometers met een privéauto rijden, verklaart dit waarom de huidige vergoeding in de praktijk onvoldoende dekkend aanvoelt.

Zoek je een reële kilometervergoeding?

VZR publiceert elk jaar normbedragen die wél aansluiten bij de werkelijke kosten van autorijden. Daarmee krijg je een eerlijker beeld van wat zakelijke kilometers écht kosten. Download ons position paper hier.